Het begin
PONYO
producent: Suzuki Toshio
animaties: Kondo Katsuya
achtergronden: Yoshida Noboru
muziek: Hisaishi Joe
titellied gezongen door: Fujioka Fujimaki & Ohashi Nozomi
met de stemmen van: Yamaguchi Tomoko - Lisa
Nagashima Kazushige - Koichi
Amami Yuki - Gran Manmare
Tokoro Joji - Fujimoto
Nara Yuria - Ponyo
Doi Hiroki - Sosuke
Yano Akiko - Ponyo's zusjes
Yoshiyuki Kazuko - Toki
scenario & regie: Miyazaki Hayao
Sosuke, kom je snel terug? - Oké.
Een goudvis.
Ze zit vast.
Dat is raar.
Zou ze dood zijn?
Ze likte me. Ze leeft nog.
Sosuke, we gaan weg.
Lisa, ik heb een goudvis gevonden.
Wat een rare wind.
Sosuke, ik start de auto.
Hebben jullie haar gevonden?
Wat zeg je? Is ze gevangen door een mens?
Dat is erg. Heel erg.
Is ze al dood?
Je leeft nog.
Sosuke, zo kom ik nog te laat.
Lisa, de goudvis leeft nog.
Een goudvis?
Ik heb haar bij de rotsen gevonden.
U mag hier geen onkruidverdelger gebruiken.
Dat doe ik ook niet. Dit is zeewater, om de boel vochtig te houden.
Zolang het maar geen verdelger is.
Goedendag.
Dit is echt foute boel.
Wat een griezel was dat.
Nooit 'griezel' zeggen, hoor. Schijn bedriegt.
Ik zeg niets.
Neem je die mee naar school? - Ja.
Mag dat wel?
Geen probleem. Ik pas wel op haar.
Wat een schatje.
Dat schip vaart het droogdok in.
Eet dit vast op, Sosuke.
Misschien heeft ze honger. Wil je ook?
Hé, m'n snee is verdwenen.
Ik noem haar Ponyo.
Ze is heel bijzonder. Ze kan toveren.
Ze heeft m'n snee genezen.
Vind je ham lekker?
Ponyo houdt van ham, Lisa. - Net als jij.
O nee.
Bah, wat vies.
Schiet op.
Wat is dit smerig.
Goedemorgen.
Kijk, Ponyo. Daar is ons huis.
DAGVERBLIJF 'DE ZONNEBLOEM'
Hier staat hij wel goed. Fijne dag.
Sorry dat ik te laat ben. - Pak je Noriko's rolstoel even?
Hallo, Sosuke. - Ik heb het erg druk. Tot straks.
Nou moe.
Hallo, Sosuke. - Ik heb nu geen tijd, Toki.
Zou de juf het wel goed vinden?
Ik weet wat.
Wacht hier. Ik ben zo terug.
Zouden hier katten zitten?
Blijf hier. Ik ben zo terug.
Tot straks.
Een beetje koorts, maar ze knapt wel weer op.
Oké, bedankt. Dag.
Goedemorgen, juf. - Hallo, Sosuke.
Alles goed, Sosuke?
Sosuke. - Kumiko.
Hoe vind je m'n jurk? Van mama gekregen.
Zullen we gaan spelen? - Ik heb nu even geen tijd.
Waarom sta je hier dan?
Ik heb het druk, zei ik toch? - Wat doe je raar.
Heel raar.
Ponyo.
Sosuke.
Kumiko.
Wat heb je daar?
Je mag niks meenemen naar school.
We zijn hier niet bij school maar bij 'De Zonnebloem'.
Laat eens zien.
O, een goudvis.
Geen goudvis. Dit is Ponyo.
Ponyo? Laat eens zien.
Als je het aan niemand vertelt. - Dat beloof ik.
Kijk maar. Is ze niet lief?
Die Ponyo is een dikzak. Mijn goudvis is veel leuker.
Eigen schuld. Moet Kumiko maar niet zo lelijk doen.
Ik geef je wat schoon water.
Ponyo.
Gelukkig maar.
Wat raar. Hoor ik daar de stem van Sosuke?
Maar die hoort toch op school te zitten?
Ik heb 't me zeker verbeeld.
Hier ben ik, Yoshie.
Ik dacht al dat ik je stem hoorde.
Heb ik een verrassing? - Ik denk het wel.
Helemaal goed.
Oké, wat voor kleur is het?
Is het rood? - Rood?
Goed geraden.
Hoe wist u dat?
Laat eens zien. - Oké dan.
Wat mooi. - Wat een schatje.
Ze heet Ponyo. Ze is gek op ham en ze kan toveren.
Ze likte aan de snee in m'n duim en toen was-ie weg.
Kan ze ook aan onze benen likken om ze beter te maken?
Dan zouden we met Sosuke kunnen rondrennen.
Dat moet ik Ponyo eerst eens vragen.
Mag ik ook eens kijken? - Ja hoor, Toki.
Wat erg, die vis heeft een gezicht.
Gooi haar terug voor ze een tsunami oproept.
Je bent zo bijgelovig, Toki.
Maar volgens de oude legendes gebeurt dat.
Zulke vissen brengen ongeluk.
Daar is de tsunami al.
Daar is de tsunami.
Wat is er, Toki? - Kijk m'n kleren nou toch.
Sosuke.
Kom terug en zeg sorry tegen Toki.
Maak je geen zorgen, ik bescherm je wel.
Sosuke.
Ponyo.
Ponyo. Sosuke.
Ponyo vindt Sosuke...
lief.
Ik vind jou ook lief.
Ponyo vindt Sosuke lief.
Ponyo.
Sosuke.
Ponyo.
Misschien was het zo voorbestemd, Sosuke.
Er is niks aan te doen.
Ponyo is in zee geboren. Ze is terug waar ze thuishoort.
Maar goed, hopelijk is die enge man met zijn gif ook weg.
Mag ik een likje?
Toe dan.
Lekker.
Kop op. Koichi komt vanavond thuis.
Hij vindt het niks als jij zo somber bent.
Ga vandaag maar niet meer naar de zee. - Oké.
Sosuke.
Kom naar binnen.
Als Ponyo deze emmer ziet, zou ze ons dan sneller vinden?
Toe maar, als je denkt dat je haar zo kunt helpen.
Neem jij even op, Sosuke? Dat is vast Koichi.
Hallo?
Ja, met mij.
Ja, het gaat goed.
Ik moet vannacht weer doorwerken. Zul je seinen als ik langsvaar?
Oké, hier is Lisa.
Koichi? Ja. Wat?
Kun je er niet onderuit?
Goed, laat je vrouw en zoon dan maar weer alleen.
Ik geef het op.
Waar doe ik het voor?
Kom op, we gaan uit eten.
Ik eet liever thuis.
Daar is Koichi. Doe gauw het licht uit, Lisa.
Dat is mijn Sosuke. Hij is zo slim en pas vijf jaar oud.
Je vrouw heeft vast de pest in.
HET-SPIJT-ME
Hij seint dat hij spijt heeft.
K
KW
KWA
KWAL
K
KW
KWA
KWAL
KWAL!!
KWAL!!!
KWAL!!!!
KWAL!!!!!
KWAL!!!!!!
Hij seint: Ik hou van je.
Heel, heel veel.
K
KW
KWA
KWAL
Goh, wat mooi.
BE
BEHOU
BEHOUDEN
BEHOUDEN VAA
BEHOUDEN VAART
BEDANKT
WELTERUSTEN
Niet huilen, Lisa. Ik huil toch ook niet?
Ik heb Ponyo beloofd om voor haar te zorgen.
Hopelijk huilt ze niet.
Oké, we worden weer vrolijk.
O, wat ben ik blij...
Geen zorgen, Sosuke.
Met Ponyo is vast ook alles goed.
En nu gaan we eten. We smikkelen Koichi's portie ook op.
Dit is mijn schuld.
Jullie mochten mee op de boot om mij aan het werk te zien. Dat was fout.
Ik had jullie toch gewaarschuwd voor mensen?
Ze vervuilen het water en de lucht.
Kom op, je moet eten.
Hoor je me niet, Brünhilde?
Ik wil ham.
Ham? Wat heb jij in hemelsnaam uitgespookt?
Vertel op, Brünhilde.
Ik heet niet Brünhilde, ik heet Ponyo.
Ponyo?
Ponyo houdt van Sosuke.
Ik wil een mens worden.
Een mens?
Wat is er zo geweldig aan die walgelijke wezens?
Ze verwoesten al het leven in zee.
Ik ben zelf ooit een mens geweest.
Gelukkig ben ik dat nu niet meer.
Ponyo wil handen hebben.
Ik wil deze benen niet meer.
Ik wil dezelfde benen als Sosuke.
Nu is het genoeg geweest.
Kijk, ik heb handen en voeten.
Heb je soms mensenbloed opgelikt?
Ik ga naar Sosuke.
Nee, je DNA is veranderd door zijn bloed.
Keer om... keer om.
Terug... terug.
Het lukt niet. Ik heb te weinig kracht.
Laat me eruit.
Kom tot bedaren, kwaadbloedige.
Keer om... keer om.
Precies haar moeder. Net zo sterk.
Ze had voor altijd jong en puur moeten blijven.
Ik kan haar niet lang meer vasthouden.
Ik heb haar moeders hulp nodig.
Mijn elixer is te sterk voor jullie.
Ksst. Ga weg.
M'n krabbenschild wordt zwakker. Zo raakt het ecosysteem nog verstoord.
Rustig, rustig.
Wat vervelend dat ik die vrouw weer moet zien.
Dit elixer is klaar. Eerst even opruimen.
Hier is geen lek in het schild.
De deur klemt.
Daar moet ik iets aan doen.
Hier mag niemand binnenkomen.
Geweldig.
Ik voel de kracht van de oceaan in iedere vezel van m'n lijf.
Als deze put vol is, kan het oceaantijdperk opnieuw beginnen.
Een explosie van leven, zoals in het Cambrium.
Dit vreselijke tijdperk van de mens is voorbij.
Ik moet wat aan die deur doen.
Tanden.
Ik ga terug naar Sosuke.
Een vloedgolf.
Kapitein, kijk daar.
Een tsunami. - Allemaal naar binnen.
Wat is dit?
De radio en de radar zijn uitgevallen.
Een klein meisje, even oud als Sosuke.
Dag. - Tot morgen.
Tot morgen. - Bedankt.
Sosuke, wil je hier op Lisa wachten?
Nee, ik loop wel naar haar toe. Dag, juffrouw.
Dag, jongen.
Wees voorzichtig.
Sorry Sosuke, de stroom is uitgevallen.
De deur ging niet open, hč? Leuke dag gehad?
Ga maar naar huis, Lisa. We redden ons wel.
Zeker weten?
Ja hoor, maak je geen zorgen.
We komen de avond wel door. Ga maar gauw. Nu kan het nog.
Wacht je nog even, Sosuke?
Yoshie.
Hemeltje, Sosuke. Het is zo donker. Ik zag je bijna niet.
Dit is voor u.
Wat is het?
En eentje voor u, Noriko. - Bedankt.
Ik zie geen steek.
Dit bevalt me helemaal niks.
Ik heb geen zin om hier te blijven.
Mooi, we hebben weer stroom.
Een goudvis.
Misschien heeft Sosuke het licht weer aan getoverd.
Krachtige storm groeit tot orkaankracht. Waarschuwingen voor zeevarenden...
Die stomme tv ook.
De weersvoorspellingen van die lui slaan helemaal nergens op.
Je moet naar huis, Sosuke.
Je goudvis brengt ons geluk. We zijn nergens bang voor.
Deze is voor u, Toki.
Het is helemaal verkreukeld. Wat is het?
Zo moet ie.
Het is een sprinkhaan.
Nee, het is de Koganei Maru.
Is dat niet je vaders schip? - Klopt.
Toch lijkt het een sprinkhaan.
We gaan, Sosuke. Zeg iedereen eens gedag.
Dag, allemaal.
Tot ziens.
Laat je niet wegblazen door die wind.
Stap maar in.
De telefoons doen het niet meer.
De golven komen steeds hoger.
Zouden de schepen niet zinken?
Ver op zee zijn ze veilig. Daar is Koichi ook.
Ik zag een vis, Lisa. - Doe je gordel om.
Lisa, er is een weeralarm.
Iedereen moet thuis blijven.
En de oudjes in 'De Zonnebloem' dan? Die kunnen niet naar huis.
Dat geeft niet. Die lopen daar geen gevaar.
Ik moet naar huis zien te komen.
Niet hierlangs. - Neem de bergroute.
Daar gaat ie dan, Sosuke.
Nee, stop. - Kijk uit voor die golf.
Daar komt ie.
Wegwezen, Lisa.
De vissen volgen ons. - Gordel om, Sosuke.
Hou je vast.
Wat een opdringerige golf.
Er is een meisje in zee gevallen. Ze liep op een vis.
Waar?
Het water stijgt nog.
Waar zag je haar?
Ze rent over de vissen.
Over vissen?
Kom mee, Sosuke.
Hou je vast, Sosuke. We zijn er bijna.
Daar is dat meisje.
Het is gevaarlijk. Kom snel.
Blijf daar, Sosuke.
Sosuke, ken je haar?
Ponyo?
Ja, ik ben Ponyo.
Je bent het echt.
Ponyo is teruggekomen als een meisje, Lisa.
Ponyo is terug bij Sosuke.
Luister, kinderen.
Ook al is dit allemaal heel leuk, we moeten wel kalm blijven.
Duidelijk? - Ja.
Dus luister goed, ja?
Trek je jas maar uit, Sosuke.
Hou deze lamp eens vast, Ponyo.
Ik geef je een handdoek.
Kom dan, Ponyo.
Ruikt naar Sosuke.
Ponyo.
Nu heb ik je. We gaan jou even afdrogen.
Wat heb je prachtig rood haar.
Gek, je kleren zijn droog.
Ponyo was eerst een vis. Het geeft niet dat ze nat is.
Dit is lekker.
Goed. Wie wil er een warm drankje?
Schijn eens even bij, Ponyo.
Ik kom eraan.
Zou er water uit de kraan komen?
Ja. - Ja, hoor.
Water. - Water!
We hebben buiten een watertank.
En het gas?
Voor elkaar.
Geweldig. - We hebben een gasfles.
Ga lekker zitten.
Oké.
Kom hier zitten.
Ga maar zo zitten.
Zet die lamp maar neer.
Je hebt je handen nodig.
Ik heb voeten.
Wauw.
Wat doen jullie?
Haar voeten lijken net handen.
Alsjeblieft.
Dit smaakt heerlijk.
Dat ging er wel in.
Wat gaan we nu doen?
Ponyo wil ham.
Ze is dol op ham.
Dan ga ik eten koken.
Maar eerst moet de generator aan.
Zonder stroom kunnen we niet met Koichi praten.
Koichi is m'n vader.
Is hij een boze tovenaar? - Nee mallerd, hij is scheepskapitein.
Wat doet jouw vader, Ponyo?
Fujimoto? Die houdt mij gevangen.
Ponyo is weggelopen.
En je moeder?
Mama is heel lief.
Soms is ze ook heel eng.
Net als Lisa.
Kun je me even helpen, Ponyo?
Misschien is de benzine te oud.
Zit hij verstopt? - Ja, verstopt.
Hij zit daar verstopt.
Gelukt.
Wat licht.
Wauw, Ponyo.
Antenne, antenne.
Zouden alle schepen gezonken zijn?
Ik zie nergens een lichtje.
Zo hard.
Wat is er?
De radio doet het niet.
Hier JA4LL.
Meld je, Koichi.
Hier Lisa, Sosuke en Ponyo. Met ons is alles goed.
We gaan zo eten.
Ham.
Zit alles erin? Pas op, het is heet.
Eventjes wachten.
Drie minuutjes nog.
Ogen dicht.
Nog niet.
Niet stiekem gluren, Ponyo.
Oké, nu mogen jullie kijken.
Smakelijk eten.
Ham.
Lekker, Ponyo?
Ponyo slaapt.
Zou ze erg ver weg wonen?
Volgens mij wel.
Kijk, Sosuke. De wind is gaan liggen.
Omdat Ponyo slaapt?
Kijk daar eens.
Er beweegt iets. Daar is iemand.
Misschien een van de oudjes.
Het is weg.
Het was daar op de berg.
Sosuke, blijf hier bij Ponyo.
Misschien kan ik er via de weg wel komen.
Ik ga naar 'De Zonnebloem'.
Ik ga mee.
Jullie blijven hier.
Ik wil mee. Samen met Ponyo.
Ik wil ook mee.
Ons huis is een lichtbaken in de storm.
De mensen op zee zijn afhankelijk van ons.
Er moet iemand hier blijven.
Er gebeurt van alles wat ik niet begrijp.
En ik maak me zorgen om de oudjes in 'De Zonnebloem'.
Je helpt me het beste als je hier blijft.
Ik kom echt wel weer terug.
Beloof je dat?
Dat beloof ik.
Ga dan maar.
Ik hou van je, Sosuke.
Daar is de maan. Ik zie de lichten van de stad.
Eindelijk.
Nu kunnen we navigeren.
Die stad heb ik nooit eerder gezien.
Zijn we helemaal afgedreven naar Amerika?
Dat is geen berg en ook geen haven.
Het zijn allemaal schepen.
Het water van de zee is daar samengestroomd.
Een scheepskerkhof. De deur naar gene zijde staat open.
De motor stopt ermee.
Leg haar op de stroming en ga voor anker.
Jawel, kapitein.
Daar komt iets aan.
Een zeegodin.
Hij start weer.
We zijn gered.
Allemaal dankzij die zeegodin.
Bescherm ons tegen het kwaad.
Hoger, hoger.
Een magische barričre.
Van wie heeft ze dat geleerd?
Ze is veranderd in een mens.
Hé, kijk uit. Wat doe je?
Jullie daar, stoppen. Dit is gevaarlijk.
Hou onmiddellijk op.
Ik ben jullie vader en ik probeer alleen maar jullie zus te redden.
Eindelijk komt zij er aan.
Fujimoto... - Je bent gekomen, lieve.
Wat is de oceaan toch prachtig.
Zo vol magie, net als de oceaan van vroeger tijdens het Devoon.
Ponyo heeft mensenbloed geproefd en al m'n levenselixer is verdwenen.
Ponyo. Wat een mooie naam.
Het is allemaal mijn schuld.
Ponyo heeft teveel toverkracht gebruikt en 'n gat in de wereld geopend.
Ze snapt niet wat ze gedaan heeft.
Ze is veranderd in een mens en zit daar bij haar vriendje.
Als we haar niet tegenhouden, verdwijnt de aarde.
Vreselijk. Satellieten storten neer.
De zwaartekracht is verstoord...
Rustig.
Sosuke. Zo heet hij toch?
Jullie houden toch van jullie grote zus?
Mijn liefste, laat Ponyo maar een mens worden.
Gebruik je krachten.
Als Sosuke van haar houdt, wordt Ponyo een mens en verliest ze haar gaven.
Maar als dat misgaat, verandert ze in zeeschuim.
Daar zijn wij toch allemaal uit geboren, lieverd.
Maar ze is pas vijf jaar. Het lukt vast niet.
Slaap maar lekker, kinderen.
Sosuke.
Goeiemorgen, Ponyo.
Goeiemorgen, Sosuke.
We waren bijna weggespoeld.
Waar is Lisa? - De wegen staan onder water.
Hadden we maar een boot.
Hebben we toch?
Daar passen we niet in. - Heus wel.
Cool.
Zelfs de kaars is groter.
Passen we?
Net een echte boot. - Echte boot.
Pak jij die kant?
Klaar?
Klaar.
Hij drijft.
Geweldig. Hij lekt niet.
Nu blazen we water in de stoompijp.
Als we hier water in blazen...
...komt het in dat ronde ding.
Het is net een raket.
De boot is tiptop.
Tiptop.
Tiptop?
Tiptop.
Tiptop, tiptop.
Is dat heet?
Heet.
Heel heet.
De kaars brandt. - Hij brandt.
Heet, heet, heet.
Heel heet, hč?
Hij vaart.
Tiptop, Sosuke.
Heel echt.
Is Sosuke blij?
Het brandt, Sosuke.
Het is heel heet.
Jij gaat op de uitkijk zitten en ik stuur.
Oké, ik ga uitkijken.
Daar is een weg.
Die weg heeft Lisa genomen.
Ik zie haar niet.
We zien haar straks. Dat heeft ze me beloofd.
Oeroude vissen. Die leefden in 't Devoon tijdperk.
Kijk, een Botriolepis.
Dat is een...
Dipnorincus.
Dipnorincus!
Wat een kanjer.
Dat is een Devonincus.
Devonincus.
Ahoi.
Een boot.
Ahoi.
Hij roept 'ahoi'.
Ahoi.
Heel heet.
Ze hebben ons gezien.
Nu, Ponyo.
Hallo. - Dag.
Wat hebben jullie een mooie boot.
Ach, jij bent de kleine van Lisa.
Hij is niet klein. Hij is Sosuke.
Dit is Ponyo.
Ponyo was een vis.
Een vis?
Ponyo? Mooie naam.
Hebt u Lisa gezien?
Lisa?
Is ze niet bij jullie?
Ze ging naar 'De Zonnebloem'. - O, ja?
Dit is mijn baby.
Ach jee, wat is er?
Is dat voor ons?
Geef dat kopje maar.
Dank je wel.
Ik neem meteen een slok.
Wat een heerlijke soep.
Die heeft Lisa gemaakt.
Voor de baby.
Sorry, de baby is nog te klein voor soep.
Maar als ik soep eet, heb ik melk voor de baby.
Lisa heeft mij ook melk gegeven.
Ponyo, mag ik deze soep?
Ja, hoor.
Bedankt.
Kijk, de mensen uit 't dorp. Net een botenparade.
Hallo daar. Hebben jullie hulp nodig?
Nee, bedankt. Alles is in orde.
Volg ons dan maar.
We gaan naar het hotel op de berg.
Prima, doen we.
Wat een hoop mensen.
Hopelijk is iedereen ongedeerd.
Ik doe de kaars weer aan, Ponyo. - Wacht even.
Melk.
Lieve...
Melk.
Ze heeft alle ham eraf gesnoept.
Hierna heb ik weer veel melk.
Nog een kaars nodig voor op je boot, Sosuke?
Ponyo maakt hem wel groter. Bedankt.
Wees voorzichtig. - Bedankt, allebei.
Wat is er, liefje?
Niet huilen.
Ponyo.
Sosuke. - Gaaf, die boot.
Waar is Lisa?
Is Lisa niet bij jou?
Ze ging naar 'De Zonnebloem'. We zoeken haar.
Dan heeft ze die vloedgolf overleefd.
Sosuke, mag ik met je mee?
We hebben haast, Kumiko.
Alle oudjes zijn overgebracht naar het park.
Pas op. - Jullie redden het wel.
We sturen zo gauw mogelijk een boot om ze op te halen.
Succes, kapitein.
Tijd voor een nieuwe kaars, Ponyo.
Geeft niet. We hebben er nog eentje.
Au, hij is nog heet.
Tot ziens.
Kun je deze kaars groter maken?
Goed, hoor.
Heb je slaap, Ponyo?
Ponyo.
Ponyo, Ponyo.
Mooi. Hier kan ik staan.
De weg komt boven water.
De boot krimpt.
Ponyo.
Ponyo, word wakker.
Sosuke...
Gelukkig.
Ik dacht dat je weer een goudvis werd.
Lisa's auto.
Ponyo, dat is haar auto.
Lisa.
Hier is je boot, Sosuke.
Er komt water uit je ogen.
Kom, we gaan Lisa zoeken.
DAGVERBLIJF 'DE ZONNEBLOEM'
Je vergeet je deken. - Maakt niet uit.
Kijk, een walvis.
M'n knieën doen geen pijn meer. - We hadden niet zo bang hoeven zijn.
Is dit gene zijde? - Het Drakenpaleis onder zee is 't niet.
Wilt u allemaal even hierheen komen?
We komen al.
Zullen we?
Wat is rennen toch heerlijk.
Ik zie jullie daar.
Gewonnen.
Je bent zo snel, Kayo.
Rustig, allemaal.
Dit is het moment van de waarheid.
Sosuke en Ponyo zijn er bijna.
Wat romantisch. - Zal de liefde overwinnen?
Ik krijg er kippenvel van.
Stilte, graag.
Hun heilige liefde wordt beproefd. U zult daar straks getuige van zijn.
Meneer Fujimoto, u doet Sosuke en Ponyo toch geen kwaad?
Nee, toch? - Welnee, hij is Ponyo's vader.
Alles komt goed, als Ponyo maar blijft slapen.
Neem me niet kwalijk.
Ik wil hem graag geloven...
Hoe zou het met Lisa gaan?
Ze praat al uren met Ponyo's moeder.
Dit valt niet mee voor Lisa.
Waar hebben ze het toch over?
Eens even vragen. Lisa.
Lisa.
Geen zorgen.
Wij staan allemaal achter Sosuke en Ponyo.
Lisa.
Je bent vast bezorgd. - Sosuke redt zich wel.
Hij is een flinke knul.
Bedankt. Hij kan jullie steun gebruiken.
Daar is een tunnel.
STOP
Ik ben hier eerder geweest.
Ponyo.
Ik vind het hier naar.
Hou m'n hand stevig vast.
Ponyo.
Niet doodgaan, Ponyo.
Ponyo.
Word wakker, Ponyo.
Sst. Laat haar slapen.
Eindelijk zijn jullie er.
Lisa en de oude dames wachten op jullie.
Lisa?
Kom met me mee. Samen met Ponyo.
Laten we haar niet wakker maken.
Sosuke!
Laat je door hem niets wijsmaken.
Hij heeft iedereen meegelokt.
Toki. - Maar ik liet me niet bedotten.
De tijd dringt. Begrijp dat toch.
Kijk maar wat er gebeurt.
Als de maan dichterbij komt, zijn we er geweest.
Kun je niks beters verzinnen?
Sosuke, kom gauw naar mij toe.
Kom met mij mee. Alleen jij kunt de wereld redden.
Ik zal je niets doen.
Ponyo.
Zoiets doe je niet bij je vader.
Ponyo.
Rennen, Sosuke.
Je begrijpt het niet.
Vlug.
Springen.
Wat nu?
Lisa. - Sosuke.
Ponyo.
Kijk daar. - Waar zijn we?
Dus jij bent Sosuke.
Dag. Bent u Ponyo's moeder?
Ja.
Bedankt dat je mijn dochter bij me teruggebracht hebt.
Ponyo heeft al haar magische krachten gebruikt om mens te worden.
Maar ze kan alleen een mens worden als iemand haar neemt zoals ze is.
Weet je dat Ponyo een vis is?
Ja.
Nadat ze jouw bloed had opgelikt, werd ze half mens.
Dus dat was het.
Ponyo likte aan m'n wond en die verdween.
Toen werd ze half vis en half mens.
Hou je ook van Ponyo als ze half vis en half mens is?
Ik zal altijd van Ponyo houden, of ze nou een vis of een mens is...
of iets daartussenin.
Kom eens bij me, Ponyo.
Sosuke heeft beloofd je te nemen zoals je bent.
Als je een mens wilt worden, verlies je je toverkracht.
Wil je dat?
Ja.
Kus deze luchtbel zodra je boven water komt.
Dan wordt Ponyo een klein meisje.
Wat fijn, Ponyo.
Bedankt, moeder van Ponyo.
De vloek is verbroken.
Fantastisch, Sosuke.
Sosuke.
Dank je wel, Lisa.
Jij ook bedankt, Gran Manmare.
Zijn jullie allemaal ongedeerd, dames?
Ik haal de rolstoelen.
Hoeft niet, we lopen wel.
Wat opwindend allemaal.
Dit bootje is toch van jou?
Bedankt.
Hopelijk vergeef je het me. Wil je me de hand schudden?
Pas goed op Ponyo.
Het schip van Koichi.
Koichi.
Het is Lisa. En daar is Sosuke.
Kijk, Ponyo. Daar is Koichi met zijn schip.
Ponyo Ponyo Ponyo, visje klein
visje klein uit de diepe blauwe zee
Ponyo Ponyo Ponyo, meisje klein
meisje klein met je buikje zo rond
klikker-de-klak, hup, hup, spring
kijk, ik heb benen en ik ren
blopper-de-blop, ik zwaai ze rond
kijk, ik heb handen, pak ze maar vast
als ik met hem huppel
maakt m'n hart een sprongetje
smak, smak, smak, kus en knuffel
O, hij is m'n lieve kleine jongen
zo rood als een roos
Ponyo Ponyo Ponyo, visje klein
visje klein uit de diepe blauwe zee
Ponyo Ponyo Ponyo, meisje klein
meisje klein met je buikje zo rond
Studio Ghibli
het einde